Sergio Leone (ur. 3 stycznia 1929 w Rzymie, zm. 30 kwietnia 1989), włoski reżyser filmowy, twórca gatunku tzw. spaghetti westernów.
Pracę w kinematografii włoskiej zaczął od funkcji asystenta Vittorio De Siki przy filmie Złodzieje rowerów (1948).
Sławę zawdzięcza westernom: Za garść dolarów (1964), Za kilka dolarów więcej (1965), Dobry, zły i brzydki (1966) i Pewnego razu na Dzikim Zachodzie (1968). Rozpoczynali w nich karierę tacy aktorzy, jak Clint Eastwood, Lee van Cleef, Gian Maria Volonté; sukcesy odnosili Charles Bronson, Claudia Cardinale, Klaus Kinski i Henry Fonda. Współpracował z kompozytorem Ennio Morricone, co okazało się bardzo owocne dla obu stron. Stworzyli jedne z najznakomitszych połączeń obrazu filmowego z muzyką w historii kina.
Leone przeszedł do historii filmu jako pionier nowej jakości westernu, gdzie główni bohaterowie nie byli jednoznacznie pozytywni, brak było granicy między złem a dobrem a brutalność pokazano w całej okazałości.
Jego sposób narracji, kadrowania (długie zbliżenia, spowolnienie kamery) i nowatorski montaż to wielki wkład w rozwój estetyki filmowej. Wywarł znaczący wpływ na reżyserów następnych pokoleń, a jego spaghetti westerny weszły do kanonu tzw. filmów kultowych.
Za swój najważniejszy film uważał gangsterski dramat Dawno temu w Ameryce (1984) z Robertem De Niro, który jednak nie odniósł sukcesu komercyjnego w USA. Został za to doceniony przez widzów i krytykę w Europie, a po śmierci twórcy zaliczony do arcydzieł kina.
Rozpoczął przygotowania do filmu o blokadzie Leningradu, jednak zmarł na atak serca kilka dni przed podpisaniem kontraktu.
