| Pratibha Patil | |
 |
|
| Data urodzenia | 19 grudnia 1934 w Nadgaon |
 12. Prezydent Indii |
|
| Okres urzędowania | od 25 lipca 2007 |
| Poprzednik | Abdul Kalam |
| Gubernator stanu Radżastan | |
| Okres urzędowania | od 8 listopada 2004 do 21 lipca 2007 |
| Poprzednik | Madan Lal Khurana |
| Następca | Akhlaqur Rahman Kidwai |
| Członek Lok Sabhy | |
| Okres urzędowania | od 1991 do 1996 |
| Członek Rajya Sabhy | |
| Okres urzędowania | od 5 lipca 1985 do 2 kwietnia 1990 |
Pratibha Patil (ur. 19 grudnia 1934 w Nadgaon), indyjska polityk, prezydent Indii od 25 lipca 2007. Gubernator stanu Radżastan w latach 2004-2007. Była wiceprzewodnicząca Rajya Sabhy, wyższej izby parlamentu. Była członkini Rajya Sabhy, Lok Sabhy oraz Zgromadzenia Legislacyjnego stanu Maharasztra. Członkini Indyjskiego Kongresu Narodowego. Pierwsza kobieta-prezydent Indii.
Spis treści |
Pratibha Patil urodziła się w 1934 w miejscowości Nadgaon w stanie Maharasztra w ówczesnych Indiach Brytyjskich. Podstawową edukację odebrała w szkole w mieście Jalgaon. Ukończyła prawo w Government Law College w Bombaju. W czasie studiów zwyciężała w konkursach tenisa stołowego.
7 lipca 1965 wyszła za mąż za Devisingha Shekhawata. Jest matką dwojga dzieci: syna i córki. Przed zaangażowaniem się w politykę pracowała jako pracownik socjalny oraz adwokat w Jalgaon.
Pratibha Patil razem z mężem powołała instytut edukacyjny Vidya Bharati Shikshan Prasarak Mandal, którego celem było finansowanie budowy sieci szkół w Jalgaon i Bombaju. W latach 70. XX w. powołała również Shram Sadhana Trust, instytucję która zakładała hostele dla pracujących matek w Nowym Delhi. W 1973 założyła w Jalgaon Pratibha Mahila Sahakari Bank z zadaniem wspierania kobiecej przedsiębiorczości[1].
Pratibha Patil w latach 1962-1985 była członkiem Zgromadzenia Legislacyjnego stanu Maharasztra. W tym czasie zajmowała różne stanowiska ministerialne w lokalnym rządzie. Od 5 lipca 1985 do 2 kwietnia 1990 była członkiem wyższej izby indyjskiego parlamentu, Rajya Sabhy. W latach 1991-1996 zasiadała w ławach Lok Sabhy, niższej izby parlamentu. Od 2004 do 2007 pełniła funkcję gubernatora stanu Radżastan[2].
Jako gubernator sprzeciwiła się, uchwalonej w kwietniu 2006 przez parlament stanowy ustawie Rajasthan Freedom of Religion Bill (Ustawa o wolności religii). Ustawa miała na celu kontrolę "niezgodnej z prawem konwersji z jednej religii na inną, w nieuczciwy i oszukańczy sposób oraz przy pomocy siły". Patil nie podpisała ustawy i stwierdziła, że narusza ona fundamentalne prawa, jak wolność wypowiedzi i wyznania. Opinię tą podzieliły środowiska chrześcijańskie[3][4].
Pratibha Patil zrezygnowała ze stanowiska gubernatora Radżastanu 21 lipca 2007, tuż przed objęciem urzędu prezydenta Indii.
| Okres | Stanowisko |
|---|---|
| 1962-1985 | członkini Zgromadzenia Legislacyjnego stanu Maharasztra |
| 1967-72 | wiceminister zdrowia, prohibicji, turystyki, mieszkalnictwa i spraw parlamentarnych stanu Maharashtra |
| 1972-74 | minister opieki społecznej stanu Maharashtra |
| 1974-75 | minister zdrowia i opieki społecznej stanu Maharashtra |
| 1975-76 | minister prohibicji, rehabilitacji i spraw kulturalnych stanu Maharasztra |
| 1977-78 | minister edukacji stanu Maharasztra |
| lipiec 1979- luty 1980 | lider opozycji w Zgromadzeniu Legislacyjnym stanu Maharasztra |
| 1982-85 | minister rozwoju miejskiego i mieszkalnictwa stanu Maharasztra |
| 1983-85 | minister zaopatrzenia i opieki społecznej stanu Maharasztra |
| 1985-1990 | członkini Rajya Sabhy, wyższej izby parlamentu |
| 1986-88 | wiceprzewodnicząca Rajya Sabhy |
| 1986-88 | przewodnicząca Komisji ds. Przywilejów w Rajya Sabhie |
| 1990-1996 | członkini Lok Sabhy, niższej izby parlamentu |
| 1991 | przewodnicząca Komitetu Spraw Wewnętrznych w Lok Sabhie |
| 8 listopada 2004-21 lipca 2007 | gubernator Radżastanu |
| 25 lipca 2007 | prezydent Indii |
14 czerwca 2007 Zjednoczony Sojusz Postępowy (koalicja której przewodzie Indyjski Kongres Narodowy) mianował Patil na swoją oficjalną kandydatką w wyborach prezydenckich 19 lipca 2007[5][6]. Przewodnicząca Indyjskiego Kongresu Narodowego Sonia Gandhi określiła jej nominację jako historyczne wydarzenie w ciągu 60 lat niepodległości kraju[7].
W czasie kampanii prezydenckiej zagwarantowała pełne poparcie dla Narodowego Aktu Gwarancji Zatrudnienia na Wsi (NREGA), który przewidywał gwarancje zatrudnienia dla ludności wiejskiej przy pracach społecznych za minimalne wynagrodzenie przez co najmniej 100 dni roku fiskalnego[8]
19 lipca 2007 zwyciężyła wybory prezydenckie, zdobywając większość w Zgromadzeniu Elektorskim. W głosowaniu zdobyła 638 tysięcy głosów, podczas gdy jej rywal, ówczesny wiceprezydent Bhairon Singh Shekhawat uzyskał 331 tysięcy głosów[9]. 25 lipca 2008 Patil została zaprzysiężona i oficjalnie objęła urząd prezydenta Indii[10]. Jest to pierwsza kobieta w historii Indii, która zasiadła w fotelu prezydenckim.
Rajendra Prasad (1950–1962) • Sarvepalli Radhakrishnan (1962–1967) • Zakir Husain (1967–1969) • Varahagiri Venkata Giri (1969–1974) • Fakhruddin Ali Ahmed (1974–1977) • Neelam Sanjiva Reddy (1977–1982) • Giani Zail Singh (1982–1987) • Ramaswamy Venkataraman (1987–1992) • Shankar Dayal Sharma (1992–1997) • Kocheril Raman Narayanan (1997-2002) • Abdul Kalam (2002-2007) • Pratibha Patil (2007-)
