Outils :Vous avez un site web ? Un blog ?
 Technorati reactions rencontre |
| Michel Sulaiman ميشال سليمان |
|
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 21 listopada 1948 Amszit |
| 12. Prezydent Republiki Libanu | |
| Okres urzędowania | od 25 maja 2008 |
| Poprzednik | Émile Lahoud |
| Dowódca Libańskich Sił Zbrojnych | |
| Okres urzędowania | od 21 grudnia 1998 do 25 maja 2008 |
| Poprzednik | Émile Lahoud |
| Następca | Jean Kahwaji |
Michel Sulaiman (arab. ميشال سليمان = Miszal Sulajman, ur. 21 listopada 1948 w Amszit) – libański wojskowy i polityk, prezydent Libanu od 25 maja 2008, naczelny dowódca Libańskich Sił Zbrojnych w latach 1998-2008.
Spis treści |
Michel Sulaiman zapisał się do armii jako kadet 4 października 1967. W 1970 ukończył Akademię Wojskową. Następnie studiował nauki polityczne i administracyjne na Uniwersytecie Libańskim. W czasie służby wojskowej przechodził szkolenia w kraju i za granicą, w Belgii, Francji oraz w USA.
W latach 1990-1991 był dowódcą wojsk w Dżabal Lubnan. W 1991 otrzymał stopień pułkownika. W latach 1991-1993 zajmował stanowisko sekretarza generalnego Sztabu Wojskowego. Od 1993 do 1998 był dowódcą 11. brygady piechoty, a następnie 6. brygady piechoty.
W 1998 awansował do rangi generała. 21 grudnia 1998 został mianowany naczelnym dowódcą armii libańskiej, po odejściu z funkcji Émile Lahouda. Sulaiman dowodził siłami zbrojnymi Libanu w czasie wojny z Izraelem w 2006.
19 maja 2007 Sulaiman dowodził libańską armią w czasie walk z terrorystycznym ugrupowaniem Fatah al-Islam, którego siedzibą był obóz uchodźców w Nahr al-Barid w północnym Libanie. Konflikt trwał do 2 września 2007 i zakończył się przejęciem kontroli przez wojsko libańskie nad obozem i zwycięstwem nad terrorystami[1]. Funkcję dowódcy pełnił do 25 maja 2008 roku, czyli do chwili wyboru na prezydenta.
24 listopada 2007 zakończyła się kadencja prezydenta Émile Lahouda podczas gdy parlament nie był zdolny do wyboru jego następcy. 29 listopada 2007 lider opozycji Michel Aoun ogłosił swoje poparcie dla dowódcy sił zbrojnych, Michela Sulaimana jako kandydata kompromisowego[2]. 3 grudnia 2007 rządzący Sojusz 14 Marca również zaakceptował jego kandydaturę i zapowiedział uchwalenie poprawek do konstytucji, umożliwiających objęcie stanowiska prezydenta przez wojskowego, bezpośrednio po odejściu z służby wojskowej[3][4].
Po uzgodnieniu Sulaimana jako kandydata kompromisowego, wybór prezydenta odkładano w parlamencie kilkanaście razy, gdyż koalicja i opozycja nie mogły osiągnąć zgody nad szczegółami porozumienia. Opozycja dążyła do połączenia elekcji prezydenckiej ze zgodą na powołanie nowego gabinetu, w którym miałaby zagwarantowane miejsce.
7 maja 2008 w Libanie wybuchły walki między opozycyjnym Hezbollahem a siłami rządowymi. Powodem było zamknięcie i przejęcie przez rząd wewnętrznej linii telekomunikacyjnej Hezbollahu oraz dymisja szefa bezpieczeństwa Portu lotniczego Bejrucie (zwolennika Hezbollahu)[5]. W zamieszkach w kraju zginęło około 65 osób. Walki ustały dopiero 14 maja 2008, po tym jak rząd wycofał się ze swoich wcześniejszych decyzji[6].
21 maja 2008 przywódcy koalicji i opozycji zawarli porozumienie w czasie rozmów negocjacyjnych prowadzonych pod auspicjami Ligii Państw Arabskich w Ad-Dausze w Katarze. Porozumienie z Dohy przewidywało wybór Michela Sulaimana na stanowisko prezydenta Libanu, utworzenie wspólnego rządu jedności narodowej, wyrzeczenie się przez obie strony stosowania siły i przemocy oraz reformę systemu wyborczego[7][8].
Wybór Sulaimana na stanowisko prezydenta odbył się podczas sesji parlamentu 25 maja 2008. W głosowaniu jego kandydaturę poparło 118 ze 127 deputowanych[9]. W parlamencie byli obecni wysocy przedstawiciele ONZ, UE, USA oraz państw arabskich. Sulaiman w swoim przemówieniu wezwał polityków i społeczeństwo do pojednania i jedności narodowej[10].
28 maja 2008 prezydent Sulaiman powierzył misję sformowania rządu jedności narodowej, składającego się z przedstawicieli opozycji i koalicji, dotychczasowemu premierowi Fouadowi Siniorze[11]. Prezydent zerwał z tradycją swoich poprzedników i wystosował prośbę do obywateli o niewywieszanie portretów z jego podobizną w miejscach publicznych[12].
Na początku czerwca 2008 z wizytą do Libanu przybył prezydent Francji Nicolas Sarkozy, który zapewnił Sulaimana o swoim poparciu w przywracaniu pokoju w kraju[13]. W lipcu 2008 w czasie konferencji międzynarodowej w Paryżu, powołującej Unię dla Śródziemnomorza, prezydent Sulaiman spotkał się z prezydentem Syrii Baszarem al-Assadem. Było to historyczne wydarzenie i pierwsze spotkanie szefów tych dwóch państw. Rezultatem poprawy relacji libańsko-syryjskich (były okupant Libanu) było oficjalne nawiązanie stosunków dyplomatycznych między dwoma państwami 15 października 2008[14].
Michel Sulaiman jest żonaty, ma troje dzieci. Jest chrześcijaninem maronitą. Mówi płynnie w języku francuskim, angielskim i arabskim.
|
||||||||||||||
