Outils :Vous avez un site web ? Un blog ?
 Technorati reactions rencontre |
|
|
|
 |
|
| Locatie | tussen Europa en Klein-Azië |
| Oppervlakte | 422 000 km² |
| Diepte (max.) | 2210m |
| Overig | |
 Luchtfoto |
|
De Zwarte Zee (Oudgrieks: Πόντος Εὔξεινος, Pontos Euxeinos; Roemeens: Marea Neagră; Bulgaars: Черно море, Tscherno more; Turks: Karadeniz; Lazisch: უჩა ზუღა/Utscha sugha; Georgisch: შავი ზღვა, Schawi sghwa; Russisch: Чёрное море, Tschornoje morje; Oekraïens: Чорне море, Tschorne more) ligt ingeklemd tussen Europa en Klein-Azië. De landen rond de Zwarte Zee zijn Turkije, Bulgarije, Roemenië, Oekraïne, Rusland en Georgië. De zee is bij Istanboel via de zee-engte van de Bosporus, de Zee van Marmara en de Dardanellen met de Egeïsche Zee en Middellandse Zee verbonden. Het diepste punt is 2210 meter. De oppervlakte bedraagt 422 000 km².
Inhoud |
De Zwarte Zee wordt gevoed door vijf grote rivieren: de Donau, de Dnjepr, de Dnjestr, de Don en de Koeban. Verder zijn er vier rivieren die in Turkije ontspringen. Te weten van west naar oost, Sakarya, Kızılırmak, Yeşilırmak en de Çoruh. De laatste stroomt bij Batoemi in Georgië de zee in. Het kustgebied is in het westen en noorden vlak, maar in het oosten en zuiden en ook bij het schiereiland de Krim bergachtig. Ten oosten daarvan ligt de Zee van Azov.
Door de relatief nauwe verbinding tussen de Zwarte Zee en de Middellandse Zee lopen twee stromingen:
Door het hogere soortelijk gewicht verspreidt het zoute dieptewater zich over de gehele bodem van de Zwarte Zee. Van menging met het oppervlaktewater is vrijwel geen sprake. Dit heeft tot gevolg dat er nagenoeg geen zuurstof wordt toegevoerd aan de diepere lagen. Beneden de 150 meter diepte is de Zwarte Zee een anoxische, dode zee, terwijl de oppervlaktewateren juist tamelijk visrijk zijn. Dode organische materie uit de bovenlaag zinkt in grote hoeveelheden naar de diepte, waar deze materie door de anaerobe bacteriën slechts gedeeltelijk wordt afgebroken. Hierbij komt waterstofsulfide vrij, dat de diepere waterlagen vergiftigt.
In de oudheid werd de Zwarte Zee regelmatig bevaren door de Grieken, die deze zee aanduidden met de naam Pontos Euxeinos, de Gastvrije Zee. De Zwarte Zee was in werkelijheid juist berucht door haar stormen in de herfst en winter. Oorspronkelijk werd zij dan ook Pontos Axeinos genoemd, de Ongastvrije Zee, maar de Griekse zeelui waren bang om met het gebruiken van deze naam de goden van de zee te provoceren en kozen daarom voor een eufemistische naam.
De slechte weersomstandigheden liggen stellig ten grondslag aan de Turkse naam Kara Deniz, waaraan de in de meeste moderne talen gangbare naam "Zwarte Zee" is afgeleid.
 Zie Zwarte Zee, overstroming na de ijstijd voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
Tijdens de ijstijd was de Zwarte Zee een enorm zoetwatermeer en was er geen verbinding met de Middellandse Zee. Na de ijstijd is deze verbinding hersteld. Over het hoe en wanneer dit gebeurd is, bestaan verschillende theorieën.
| zie ook Cherson |
Op 3 februari 2009 werden door het Internationaal Gerechtshof (ICJ) in Den Haag naar aanleiding van een voorgelegd geschil tussen deze staten de maritieme grenzen van Roemenië en Oekraïne vastgelegd. Daarbij werd niet de claim van een van beide staten toegekend, maar werd een methode gevolgd gebaseerd op de VN-zeerechtverdrag (UNCLOS) uit 1982, alsook eigen jurisprudentie.
Roemenië had het geschil met Oekraïne op 16 september 2004 aanhangig gemaakt. De kwestie werd ook van belang geacht wegens de aanwezigheid van olie en gas in de bodem van het betwist stuk zee. Een geschilpunt was ook of een gebied genaamd Slangeneiland van invloed kon zijn op de getrokken grens, al naar gelang of het als een (onbewoond) eiland dan wel als een rots werd betiteld. Volgens het oordeel van het hof was er geen reden om op grond van de aanwezigheid van deze plek op de kaart de vanuit de kust getrokken grens te verleggen.
In 1948 had de toenmalige Sovjetunie bewerkstelligd dat dit Slangeneiland aan de Sovjetunie werd afgestaan, maar na het uiteenvallen daarvan werd het geclaimd door Oekraïne. Terwijl het eiland nog betwist werd, tekenden Roemenië en Oekraïne in 1997 een burenverdrag, op grond waarvan Roemenië de kwestie kon voorleggen aan het ICJ.
Bronnen
|
 |
Meer afbeeldingen die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden in de categorie Black Sea van Wikimedia Commons. |
rencontre
