Vreemdgaan is het hebben van een seksueel contact of een seksuele relatie met een ander dan de vaste partner. Vaak wordt dit gezien als immoreel gedrag. Hoewel veel mensen met een vaste relatie wel eens zin hebben in seks met een ander zonder dat dat voor hun gevoel betekent dat de liefde voor hun partner op het spel staat, ervaren partners dit wel snel als een bedreiging voor de relatie. Bij seksueel contact wordt al snel een seksuele relatie gevreesd. Kenmerkend is dat het woord vreemdgaan zowel het eenmalig contact en de seksuele relatie omvat, omdat daarmee de suggestie wordt versterkt dat het een automatisch uit het andere volgt. Vaak wordt gedacht dat vreemdgaan vaak een reden is voor echtscheiding, maar dit wordt niet door onderzoek bevestigd.
Uit onderzoek komen zeer wisselende cijfers naar voren over het percentage mensen dat wel eens vreemdgaat. Dit is een logisch gevolg van het feit dat er geen duidelijke definitie is van wanneer er sprake is van seks. Het ene onderzoek vindt kussen voldoende, het andere onderzoek beperkt de definitie van vreemdgaan tot geslachtsgemeenschap. Ook zijn mensen veelal niet erg open over hun seksuele activiteiten, waardoor de resultaten van enquêtes sterk afhangen van de manier waarop de respondent bevraagd is.
Wanneer iemand die getrouwd is vreemdgaat spreken we ook wel van een buitenechtelijke relatie of echtbreuk.
Inhoud |
De definitie van vreemdgaan verschilt van cultuur tot cultuur en zelfs van koppel tot koppel. In sommige gevallen spreken partners af dat ze een "vrije relatie" hebben, waarbij seksueel verkeer met derden is toegestaan. Slechts het van elkaar houden blijft dan voorbehouden aan de vaste partner, wat ook een argument is waarmee vreemdgangers hun activiteiten vaak vergoelijken ("we hebben alleen maar seks, maar ik hou van mijn vrouw/man"). Seksueel contact met derden wordt immers in verreweg de meeste gevallen wel gezien als vreemdgaan.
Cyberseks is echter moeilijker als zodanig te definiëren, omdat rechtstreeks seksueel contact ontbreekt. Toch zien veel mensen ook cyberseks als vreemdgaan, omdat men toch bepaalde intimiteiten met een derde persoon deelt.
Ook zoenen vormt een heikel punt, maar de meeste mensen zien het niet als vreemdgaan, tenzij het een kus op de mond betreft. Een kus is immers ook een vriendschapsuiting en soms zelfs een formele begroeting. Voor knuffelen geldt min of meer hetzelfde, zolang dit maar niet op een te intieme manier gebeurt.
Masturberen en daarbij aan een ander dan de partner denken wordt vaak niet als vreemdgaan gezien, hoewel sommigen zich er achteraf schuldig over voelen. Dat geldt ook voor het kijken naar pornofilms of een erotische droom over een ander. Toch geeft het de partner vaak een vervelend gevoel dat hij of zij "niet goed genoeg" is. Het is echter een normaal onderdeel van de menselijke seksualiteit, met daarbij de kanttekening dat seksualiteit zich nu eenmaal moeilijk laat onderdrukken.
Er bestaan verschillende motieven die ten grondslag liggen aan vreemdgaan. Soms vindt men de vaste partner (seksueel) niet interessant (meer). Dit kan komen doordat er een zekere sleur of routine in de seks is gekomen en wil men "iets nieuws", maar het kan er ook mee te maken hebben dat men seksuele voorkeuren heeft waar de partner niet aan mee wil werken, bijvoorbeeld anale seks. Verder kan iemand ook simpelweg een bredere seksuele voorkeur hebben dan de partner biedt, bijvoorbeeld omdat iemands partner blond is en hij op zowel blonde als Aziatische vrouwen valt. Ook kan het te ver uit elkaar liggen van de levens van beide partners leiden tot vreemdgaan met iemand met wie men simpelweg meer gemeenschappelijk heeft. Verder zijn sommigen trots op het feit dat ze vreemdgaan en doen het om er later over op te scheppen te vrienden en collega's. Ten slotte moeten ook vooral verliefdheid en de spanning of de kick van het gevaar betrapt te worden niet worden onderschat.
Vreemdgaan wordt door veel mensen in principe beschouwd als "not done". Omdat vreemdgaan een complex probleem kan zijn en meerdere oorzaken of redenen kan hebben die elk weer anders zijn, zijn er nog manieren hoe je er nog mee weg kunt komen.
Volgens het controversiële boek van de Amerikaanse Judith E. Brandt (The 50-mile rule; your guide to infidelity and extramarital etiquette) zijn er een aantal basisregels om ongestraft vreemd te kunnen gaan:
Daarentegen zijn er ook verschillende factoren die kunnen indiceren dat de partner wel eens zou kunnen vreemdgaan:
In de volksmond wordt "vreemdgaan" ook gedefinieerd als het opnemen van geld uit een geldautomaat van een andere bank dan van de betreffende bankpas.
(en) Love, sex and the changing landscape of infidelity (Toename ontrouw) International Herald Tribune, 28 oktober 2008
