Outils :Vous avez un site web ? Un blog ?
 Technorati reactions rencontre |
 |
Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht. Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts. |
| Δ9-Tetrahydrocannabinol | ||||
| Structuurformule en molecuulmodel | ||||
 Structuurformule van Δ9-tetrahydrocannabinol |
||||
| Algemeen | ||||
| Molecuulformule | C21H30O2 | |||
| IUPAC-naam | (6aR,10aR)-6,6,9-trimethyl-3-pentyl-6a,7,8,10a-tetrahydrobenzo[c]chromen-1-ol | |||
| Andere namen | tetrahydro-6,6,9-trimethyl-3- pentyl-6H-dibenzo[b,d]pyran-1-ol THC |
|||
| Molmassa | 314,45 g/mol | |||
| SMILES | CCCCCC1=CC2=C([C@@H]3C=C(CC[C@H]3C(O2)(C)C)C)C(=C1)O | |||
| InChI | InChI=1/C21H30O2/c1-5-6-7-8-15-12-18(22)20-16-11-14(2)9-10-17(16)21(3,4)23-19(20)13-15/h11-13,16-17,22H,5-10H2,1-4H3/t16-,17-/m1/s1 | |||
| CAS-nummer | 1972-08-3 | |||
| PubChem | 16078 | |||
| Beschrijving | visceuze olie | |||
| Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen | ||||
| Risico (R) en veiligheid (S) | R-zinnen: R20/22 S-zinnen: S51 |
|||
| LD50 (ratten) | 1270(m), 730(f) oraal (opgelost in sesamolie) mg/kg | |||
| LD50 (muizen) | peroraal : 482 mg/kg | |||
| Fysische eigenschappen | ||||
| Aggregatietoestand | vloeibaar | |||
| Kookpunt | 200 °C | |||
| Oplosbaarheid in water | 2,8 g/L | |||
| Slecht oplosbaar in | water | |||
| Evenwichtsconstanten | pKa = 10,6 | |||
| Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar) | ||||
|
||||
De chemische stof Δ9-tetrahydrocannabinol (THC) is een psychoactieve stof die onder andere voorkomt in cannabis.
Inhoud |
De effecten worden opgewekt doordat THC de werking van anandamide nabootst. Zo hecht THC zich aan een receptor, die bekend staat als de cannabinoïdereceptor. Omdat cannabinoïden van nature niet voorkomen in het menselijk lichaam, begon de zoektocht naar de endogene stof van deze receptor (de stof die zich normaal gesproken bindt aan de receptor), hetgeen heeft geleid tot de ontdekking van anandamide. Onderzoek naar de verspreiding van receptoren in de hersenen verklaart waarom de kans op toxificatie ten gevolge van het gebruik van THC zo laag is (of waarom de LD50 van de stof zo groot is): gedeelten van de hersenen, die vitale functies zoals cellulaire ademhaling controleren, hebben niet zo veel receptoren, dus het effect is hier zeer gering, zelfs bij doses groter dan wat onder normale omstandigheden kan worden ingenomen.
Effecten kunnen zijn ontspanning, euforie, veranderde oriëntatie in tijd en ruimte, verruiming van visuele, auditieve waarnemingen en reukzin, desoriëntatie en een verhoogde eetlust, ook bekend als "vreetkick". Er kunnen ook lachkicks of praatkicks volgen. THC versterkt de gevoelens, zowel positieve als negatieve. Na veel gebruik kan je de volgende dag nog last hebben van bijvoorbeeld moeheid, "brakheid" of nog steeds een "stoned"- gevoel. Stoned is het zwaarder onder invloed zijn van THC, waarbij de gebruiker over het algemeen duf, passief en slaperig wordt. Hallucineren door gebruik van THC komt bijna niet voor.
Een aantal studies toont aan dat het gebruik van THC voordelen heeft voor kanker- en aidspatiënten omdat ze er een betere eetlust van krijgen en minder last hebben van misselijkheid. THC blijkt ook te helpen voor een deel van de glaucoom patiënten doordat het de oogboldruk verlaagt. Tegenwoordig wordt in Nederland op experimentele basis THC, in de vorm van cannabis, voorgeschreven aan patiënten met multiple sclerose; zij kunnen zich daardoor beter ontspannen en hebben minder last van spasmen. Cannabis die door de apotheek wordt verstrekt, wordt wel 'mediwiet' (medicinale-wiet) genoemd.
Bij het medicinale gebruik van THC wordt niet altijd cannabis, de plant zelf gebruikt. Vaak wordt gewerkt met een of meerdere geïsoleerde cannabinoïden. Dit zijn de farmacologisch belangrijkste bestanddelen van cannabis.
Klinisch onderzoek heeft tot nu toe nog geen uitsluitsel gegeven over de vraag of geïsoleerde natuurlijke of synthetische cannabinoïden voor medicinaal gebruik voordelen of nadelen hebben ten opzichte van cannabis op zich.
Andere studies tonen een variëteit aan negatieve effecten aan bij langdurig gebruik, onder andere geheugenverlies, depressiviteit, en verlies aan motivatie. De vermeende lange termijn effecten van THC-gebruik zijn momenteel de inzet van een nieuwe discussie over cannabis-gebruik in Nederland. Door het in de loop der jaren sterk verhoogde THC-gehalte in nederwiet overweegt men het als een harddrug te gaan zien.
Het is bekend dat schizofrenen naast alcohol en tabak ook cannabis gebruiken, als zelfmedicatie. Het gebruik van cannabis zou bijvoorbeeld (althans bij een aantal patiënten) een tekort aan dopamine in de frontale hersenen kunnen compenseren. Epidemiologische studies (zie literatuur) laten echter zien dat cannabisgebruik onder jongeren ook beschouwd kan worden als een onafhankelijke risicofactor voor latere ontwikkeling van schizofrenie. Een recente meta-analyse van een groot aantal studies door Moore e.a. in het gezaghebbende Engelse tijdschrift the Lancet stelt dat het risico op een psychose globaal 40% hoger ligt bij cannabisgebruikers, waarbij het risico toeneemt (van 50-200%) bij hogere doseringen. Mogelijk versterkt een langdurig en frequent gebruik van cannabis een reeds aanwezige genetische predispositie voor deze ziekte.cannabis is in vergelijking met alcohol en harddrugs een onschuldig genotsmiddel. Maar zegt tevens dat er niet genoeg bewijs is om de jeugd te waarschuwen dat er een grotere kans is op een psychoses als zij cannabis gebruiken.
Bronnen, noten en/of referenties:
