Een telefoonnummer is het unieke nummer dat toegekend wordt om een aansluiting op het PSTN (telefoonnet) te identificeren. Dit zijn eigenlijk E.163/E.164 adressen, maar uiteraard wordt de meer populaire naam telefoonnummers voornamelijk gebruikt.
Een telefoonnummer van het publieke telefoonnet (PSTN) is in zijn meest complete vorm opgebouwd volgens een vaste structuur:
Eventueel gaat hieraan vooraf een zogenaamd Carrier Select Prefix: een 16xx of 15xx nummer dat een gebruiker van de spraaktelefoon- of ISDN-dienst de mogelijkheid biedt om het voor die dienst noodzakelijke transport van gegevens gedeeltelijk door een ander te laten verzorgen dan degene die voor hem de telefoon- of ISDN-aansluiting verzorgt. Deze prefix behoort echter niet tot het telefoonnummer.
Eventueel volgt hierna een extra nummer wanneer de private telefooncentrale van de abonnee over rechtstreekse inkiezing (DDI:Direct Dialling In) beschikt.
Afhankelijk waarvandaan en waarheen gebeld wordt kunnen (delen van) de nummers worden weggelaten.
Draadloze netwerken (GSM en UMTS) werken volgens een vergelijkbaar nummeringsplan; het zonenummer slaat hier namelijk op de operator, en niet op de fysische locatie van het telefoontoestel (zie echter nummeroverdraagbaarheid).
Officieel spreekt men in Nederland van het 'kiezen' en in Vlaanderen van het 'vormen' van een telefoonnummer. In de volksmond wordt meestal 'draaien' gezegd. Doordat de klassieke kiesschijf bijna overal vervangen is door een toetsenbord of klavier is het woord 'draaien' eigenlijk niet goed meer bruikbaar.
Inhoud |
Veelal worden internationale telefoonnummers als volgt weergegeven:
Het + teken geeft aan dat de internationale toegangscode moet gevormd worden. Voor zover aanwezig op het telefoontoestel kan daarvoor de + toets gebruikt worden. De internationale toegangscode kan van land tot land verschillen. In de meeste landen van de EU (waaronder Nederland en België) is deze 00. In de VS wordt 011 gebruikt.
De 31 is het landnummer. Het landnummer van Nederland is 31, België heeft 32. Zo is er voor meeste landen een landnummer dat uit twee of drie cijfers kan bestaan. Uitzonderingen met een landnummer van één cijfer zijn de VS en Canada, die het landnummer 1 delen, en Rusland en Kazachstan, die het landnummer 7 delen.
In de meeste landen is er een cijfer waarmee een netnummer wordt aangekondigd. Meestal is dat een 0. Staat deze tussen haakjes dan moet de (0) worden weggelaten bij internationaal telefoneren.
In landen waar geen aparte telefoonnetten zijn, en dus geen netnummers, is meestal geen sprake van een cijfer dat een netnummer aankondigt. Voorheen was dat het geval in kleinere landen, zoals Luxemburg, maar tegenwoordig ook in grote landen, zoals Spanje en Italië. Voorheen had men in Spanje aparte net- en abonneenummers, thans zijn ze gecombineerd tot een enkel nummer, en men moet altijd een netnummer kiezen. Het cijfer waarmee een netnummer wordt aangekondigd is nu een verplicht deel van het nummer, ook bij internationaal telefoneren, en er zijn sinsdien ook nummers uitgegeven met een ander begincijfer.
Bij nationaal telefoneren vanaf een mobiel toestel kan +31 worden weggelaten. Bij nationaal telefoneren vanaf een vast toestel moet +31 meestal worden weggelaten.
De 20 is het netnummer (kengetal), zonenummer of de dienstcode. Oorspronkelijk bepaalde dit de fysische locatie van een vast telefoontoestel. Bij de introductie van mobiele telefoontoestel bepaalde dit netnummer echter welke operator eigenaar was van dit nummer. Sinds de nummeroverdraagbaarheid is het echter vaak niet meer het geval.
De 1234567 is het abonneenummer.
Er wordt onderscheid gemaakt tussen een geografisch nummer en een niet-geografisch nummer. Bij een geografisch nummer is er sprake van een netnummer dat de stad aangeeft waarnaar gebeld wordt. De lengte van een geografisch nummer bedraagt in Nederland tien cijfers (hierbij is de +31 weggelaten, maar niet de eerste 0). In België zijn dit negen cijfers. De lengte van een niet-geografisch nummer kan variëren.
Zie ook: Alarmnummer
In verband met de groei van het aantal abonnees en nieuwe diensten naast de klassieke telefonie, werden in een aantal landen nummerveranderingsprojecten doorgevoerd.
In de volgende Europese landen werden dit soort nummerveranderingsprojecten uitgevoerd:
In Portugal en België bestaan er ook reeds concrete plannen.
In Nederland werd op 10 oktober 1995 de nummering gewijzigd in Operatie Decibel. Daarbij werd de lengte van de netnummers gestandaardiseerd. Hiervoor had iedere stad zijn eigen netnummer bestaande uit een nul gevolgd door nog maximaal 4 cijfers. De nul was eigenlijk geen deel van het netnummer, maar een automaatopdracht voor interlokaal kiezen. Een abonneenummer kon bestaan uit drie tot zeven cijfers. Het hele telefoonnummer bevatte, inclusief de nul, negen of tien cijfers. Na de omnummeringsactie van de KPN kreeg iedereen een tiencijferig telefoonnummer, en het overgrote deel van de aansluitingen daarmee ook een nieuw telefoonnummer.
Minister Brinkhorst (Nederland) heeft een ontwerpbesluit gepresenteerd, waartegen tot 19 oktober 2005 bezwaar kon worden gemaakt door belanghebbende partijen zoals KPN en COLT, om een nieuw nummerplan in te voeren, waarbij een niet geografisch gebonden nummer mogelijk wordt. Dit naar aanleiding van de behoefte die ontstaan is door VoIP. Daarvoor worden er twee nieuwe nummerreeksen geopend, een 085- en een 091-reeks, waarbij de beperkingen van netnummergrenzen niet gelden. Als het besluit in werking treedt wordt dit te zijner tijd, met toelichting, gepubliceerd in de Staatscourant.
| Bronnen, noten en/of referenties: |
|
