Outils :Vous avez un site web ? Un blog ?
Technorati reactions rencontre |
| Pieter van den Hoogenband | |
|---|---|
|
|
|
|
|
|
| Volledige naam | Pieter van den Hoogenband |
| Bijnaam | VDH Hoogie The Dutch Dolphin |
| Geboortedatum | 14 maart 1978 |
| Geboorteplaats | |
| Lengte | 1,93 m |
| Gewicht | 83 kg |
| Sportieve informatie | |
| Discipline | Zwemmen |
| Trainer / Coach | Jacco Verhaeren |
| Olympische Spelen | 3x 2x 2x |
|
|
|
Pieter Cornelis Martijn (Pieter) van den Hoogenband (Maastricht, 14 maart 1978) is een Nederlands zwemmer, drievoudig Olympisch kampioen en benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.
Inhoud |
Van den Hoogenband werd geboren in Maastricht, maar hij groeide op in Geldrop, waar hij terechtkwam bij de zwemvereniging PSV Zwemmen en waterpolo. Zijn vader, Cees Rein van den Hoogenband, is chirurg in het St. Anna Ziekenhuis te Geldrop en hoofd medische begeleiding bij voetbalclub PSV.
Van den Hoogenband is getrouwd met oud-zwemster Minouche Smit. Op 23 juni 2007 kregen zij hun eerste kind, een dochter genaamd Daphne.[1]
In 1993 behaalde hij zijn eerste successen bij de Jeugd Olympische Dagen in zijn eigen Eindhoven. Drie jaar later brak hij internationaal door. Op achttienjarige leeftijd verbaasde hij vriend en vijand in Atlanta door zowel op de 100 als op de 200 meter vrije slag als vierde te eindigen bij de Olympische Spelen van 1996 in Atlanta.
Na het winnen van maar liefst zes gouden medailles bij de EK zwemmen van 1999 in Istanboel, was hij één van de favorieten voor de Olympische Spelen van 2000 in Sydney. Maar hij was niet de enige: op de 200 meter vrije slag ontmoette hij de Australische Ian Thorpe, de favoriet van het gastland Australië. Van den Hoogenband, bijgenaamd The Dutch Dolphin, zette echter een wereldrecord neer in de halve finales, waarop Thorpe slechts tweehonderdste toegaf. Met dezelfde tijd won hij de gouden medaille.
Op de 100 meter vrije slag realiseerde hij eveneens een wereldrecord en won Hoogie de gouden medaille, waarmee hij de kampioen van 1992 en 1996, Alexander Popov, versloeg. Hij behaalde nog tweemaal brons, op de 50 meter vrij en als slotzwemmer van estafetteploeg op de 4 x 200 meter vrije slag. Vier jaar later, bij de Olympische Spelen van 2004 in Athene, prolongeerde Van den Hoogenband zijn titel op de 100 vrij, na een spannend gevecht met Roland Mark Schoeman uit Zuid-Afrika. Op 'de 200' moest hij voorrang verlenen aan zijn concurrent Thorpe.
In het voorjaar van 2005 bleek Van den Hoogenband dermate geblesseerd aan zijn rug dat hij een hernia-operatie moest ondergaan. Die ingreep slaagde, maar betekende wel dat hij de wereldkampioenschappen in Montréal aan zich voorbij moest laten gaan. Tijdens de US Open in Auburn maakte Van den Hoogenband zijn rentree met een overtuigende 1.46,23 op de 200 meter vrije slag. Hiermee bleef hij de Amerikaan Klete Keller meer dan een seconde voor. In de series eerder die dag was zijn rentree eigenlijk al geslaagd toen zijn 1.47,87 al genoeg bleek om aan de limiet te voldoen voor de Europese zwemkampioenschappen die in 2006 in het Hongaarse Boedapest werden gehouden. Ook op de 100 meter vrije slag wist "VDH" direct te voldoen aan de gestelde limiet. Met zijn tijd van 49,34 werd hij tweede achter de Amerikaan Nicolas Brunelli.
Op 29 maart 2007 werd hij 6e op de 100 meter vrije slag op de WK in Australië.
Op de EK zwemmen 2008 in Eindhoven behaalde Van den Hoogenband een bronzen medaille op de estafetteafstand 4 x 100 meter vrije slag. Van den Hoogenband kon niet deelnemen aan de individuele nummers (alleen aan de series 200 meter vrije slag). Hij had te kampen met koorts en mogelijk griep. Op dit toernooi werd tevens zijn wereldrecord op de 100 meter vrije slag verbeterd.
Op de Olympische Spelen van 2008 in Peking was Van den Hoogenband oorspronkelijk van plan uit te komen op de 100 en 200 meter vrije slag.[2] Op 3 augustus maakt Van den Hoogenband echter bekend dat hij de 200 meter vrije slag laat schieten om alles te zetten op een gouden medaille op de 100 meter vrije slag. Dat is niet gelukt; hij werd vijfde[3]. Wel was hij de enige zwemmer uit de finale van Athene 2004 die wederom in de finale stond.
| Olympisch kampioen | |
|---|---|
|
1896: Alfréd Hajós 1906: Charles Daniels 1908: Charles Daniels 1912: Duke Kahanamoku 1920: Duke Kahanamoku 1924: Johnny Weissmuller 1928: Johnny Weissmuller 1932: Yasuji Miyazaki 1936: Ferenc Csík 1948: Walter Ris 1952: Clarke Scholes 1956: Jon Henricks 1960: John Devitt 1964: Don Schollander 1968: Mike Wenden 1972: Mark Spitz 1976: Jim Montgomery 1980: Jörg Woithe 1984: Rowdy Gaines 1988: Matt Biondi 1992: Alexander Popov 1996: Alexander Popov 2000: Pieter van den Hoogenband 2004: Pieter van den Hoogenband 2008: Alain Bernard 1900: Frederick Lane 1968: Mike Wenden 1972: Mark Spitz 1976: Bruce Furniss 1980: Sergej Kopljakov 1984: Michael Gross 1988: Duncan Armstrong 1992: Jevgeni Sadovy 1996: Danyon Loader 2000: Pieter van den Hoogenband 2004: Ian Thorpe 2008: Michael Phelps |
|