Netencyclo, The wikipedia mirror - The biggest multilingual encyclopedia : Ons Heemecht

- Ons Heemecht -

Ons Heemecht :

Outils :

Vous avez un site web ? Un blog ?

 Netencyclo Directory Project 




Mettre en favoris !

Add to Netvibes
Technorati reactions
rencontre

Ons Heemecht

aus Wikipedia, der freien Enzyklopädie

Wechseln zu: Navigation, Suche

Ons Heemecht („Unsere Heimat“) ist die Nationalhymne von Luxemburg seit 1895.

Die Melodie stammt von Jean-Antoine Zinnen (1864), der Text von Michel Lentz (1859). Die Sprache ist Lëtzebuergesch.

Bei offiziellen Anlässen werden nur die Strophen 1 und 4 gesungen.

[Bearbeiten] Text

(1)

Wou d’Uelzecht durech d’Wisen zéit,
Duerch d’Fielsen d’Sauer brecht,
Wou d’Rief laanscht d’Musel dofteg bléit,
Den Himmel Wäin ons mecht:
Dat ass onst Land, fir dat mer géif
Heinidden alles won,
Ons Heemechtsland dat mir sou déif
An onsen Hierzer dron.
Ons Heemechtsland dat mir sou déif
An onsen Hierzer dron.

(2)
An sengem donkle Bëscherkranz,
Vum Fridde stëll bewaacht,
Sou ouni Pronk an deire Glanz
Gemittlech léif et laacht;
Säi Vollek frou sech soë kann,
An ’t si keng eidel Dreem:
Wéi wunnt et sech sou heemlech dran,
Wéi ass ’t sou gutt doheem!

(3)
Gesank, Gesank vu Bierg an Dall
Der Äärd, déi äis gedron;
D’Léift huet en treie Widderhall
A jidder Broscht gedon;
Fir d’Heemecht ass keng Weis ze schéin;
All Wuert, dat vun er klenkt,
Gräift äis an d’ Séil wéi Himmelstéin
An d’A wéi Feier blenkt

(4)
O Du do uewen, deem seng Hand
Duerch d’Welt d’Natioune leet,
Behitt du d’Lëtzebuerger Land
Vum frieme Joch a Leed;
Du hues ons all als Kanner schon
De fräie Geescht jo ginn,
Looss viru blenken d’Fräiheetssonn,
Déi mir sou laang gesinn!
Looss viru blenken d’Fräiheetssonn,
Déi mir sou laang gesinn!

(1)

Wo die Alzette durch die Wiesen zieht,
die Sauer durch die Felsen bricht,
wo die Rebe entlang der Mosel duftend blüht,
der Himmel Wein uns macht:
das ist unser Land, für das wir würden
hier unten alles wagen,
unser Heimatland, das wir so tief
in unseren Herzen tragen.
Unser Heimatland, das wir so tief
in unseren Herzen tragen.

(2)
In seinem dunklen Wälderkranz,
vom Frieden still bewacht,
So ohne Prunk und teuren Glanz,
Gemütlich lieb es lacht.
Sein Volk sich glücklich sagen kann,
Und es sind keine leeren Träume:
Wie heimelig sich’s doch hier wohnt,
wie gut ist’s doch daheim.

(3)
Gesang, Gesang, von Berg und Tal
Die Erd’, die uns getragen,
Die Lieb’ hat einen treuen Widerhall
In jeder Brust getan.
Für die Heimat ist keine Weise zu schön,
Jedes Wort, das aus ihr klingt,
Ergreift die Seel’ wie Himmelstön’
Und unser Auge wie Feuer blinkt.

(4)
Oh du da oben, dessen Hand
Durch die Welt die Nationen leitet,
Behüte du das Luxemburger Land
vor fremdem Joch und Leid.
Du hast als Kindern schon uns allen
Den freien Geist ja gegeben,
Lass weiterscheinen die Freiheitssonn’,
Die wir so lang gesehn!
Lass weiterscheinen die Freiheitssonn’,
Die wir so lang gesehn!

[Bearbeiten] Siehe auch

[Bearbeiten] Weblinks

rencontre

Ons Heemecht - En savoir plus

Rencontre Ons Heemecht - Articles à  la une


"Je rencontre quelques peines, je rencontre beaucoup de joie, c'est parfois une question de chance, souvent une rencontre de choix."
© 2009 Netencyclo - Netencyclo Home - Terms of Service - Privacy Policy - Program Policies
Netencyclo, the Wikipedia mirror : the biggest multilingual free-content encyclopedia on the Internet. Cet article, miroir de l'article de Wikipédia est conforme aux termes de la GFDL All Wikipedia content is licensed under the GNU Free Documentation License (see details). Content on this web site is provided for informational purposes only. We accept no responsibility for any loss, injury or inconvenience sustained by any person resulting from information published on this site. We encourage you to verify any critical information with the relevant authorities.